Δωμάτιο στο Αμστερνταμ

… Έχοντας περάσει την πρώτη μέρα του ταξιδιού μας στο δρόμο, προσπαθώντας να αποζημιώσουμε ο ένας τον άλλο για το χρόνο που είμασταν χώρια, κατευθυνθήκαμε προς το ξενοδοχείο μας στο Naarden για να ξεκουραστούμε. Έτσι, την δεύτερη ημέρα, μετά από ένα ελαφρύ πρωινό (το οποίο απολαύσαμε ανέμελοι, αγνοώντας την καταστροφή, που είχε ήδη ξεκινήσει να διαγράφεται από πάνω μας, σχεδιάζοντας να χτυπήσει μια-δυο μέρες αργότερα, ενώ εμείς ασυλόγιστα απολαμβάναμε τον ήλιο, τον καφέ και τα σνακ), κατηφορίσαμε προς το σιδηροδρομικό σταθμό της πόλης για να πάρουμε το τρένο μας για το σταθμό Centraal, και ξεκινήσουμε επιτέλους με …

την πρώτη μέρα

IMG_0035.JPG

Η διαδρομή ήταν υπέροχη, καθώς το Naarden είναι από μόνο του ένα πολύ όμορφο μέρος, με ένα φρούριο σε σχήμα αστεριού, το οποίο δυστυχώς δεν είχαμε την ευκαιρία να δούμε, δεδομένου ότι είχαμε να φτάσουμε στο Άμστερνταμ. Η διαδρομή με το τρένο ήταν μια απλή υπόθεση είκοσι λεπτών και ήμασταν τελικά έτοιμοι να απολαύσουμε όλα όσα η πόλη είχε να μας προσφέρει. Μετά από μια επίσκεψη στο Oudee Kirk και στην εκκλησία του Κυρίου μας στη σοφίτα, ήμασταν πίσω στην πλατεία Dam προκειμένου να επισκεφθούμε το Βασιλικό Παλάτι και στη συνέχεια πήγαμε προς το σπίτι του Ρέμπραντ Van Rijn. Στο δρόμο επισκεφτήκαμε ένα σημείο πώλησης τυριών Old Amsterdam και συστήνουμε ιδιαίτερα να αγοράσετε τυρί και άλλα φαγώσιμα περνώντας λίγο ποιοτικό χρόνο, κάνοντας picnic σε ένα πάρκο.

IMG_0089 (2).JPG

Αν είστε αρκετά τυχεροί, ή διαθέτετε λίγη υπομονή μπορείτε να αφιερώσετε περίπου καμιά ώρα στο σπίτι του Rembradt, διερευνώντας  την τέχνη του, συμμετέχοντας σε ένα εργαστήριο, που διοργανώνεται εκεί. Εμείς περιηγηθήκαμε στο μουσείο για λίγο και μετά από ένα μικρό διάλειμμα για αναψυκτικά, κατευθυνθήκαμε προς την τελικό πολιτιστικό προορισμό μας για την πρώτη ημέρα, το Ναυτικό Μουσείο, προκειμένου να επιβιβαστούμε στο αντίγραφο του πλοίου Άμστερνταμ. Αυτό το σκάφος αποτελεί ένα πολύ καλό τρόπος για να διασκεδάσεις και να μάθεις ταυτόχρονα (και να τεστάρεις την αντοχή του κεφαλιού σου απέναντι σε ξυλοκατασκευές, αν είστε κάποιου αναστήματος, όπως εγώ, η δική μου αντοχή μάλλον πέρασε το τεστ). Γενικά, τα πάντα ήταν υπέροχα, ενώ είχαμε εντυπωσιαστεί από το γεγονός ότι υπήρχε ακόμη και ένας τύπος με στολή αρουραίου που διασκεδάζει τα παιδιά, ενώ πιθανώς ταυτόχρονα να τα δίδασκε. Πρέπει να παραδεχτώ, ακόμα και εμείς αισθανθήκαμε λίγο σαν να παίζουμε τους πειρατές.

IMG_0122.JPG

Έχοντας επισκεφθεί τόσα πολλά μουσεία, θεωρήσαμε ότι ήταν καιρός να φάμε ένα σνακ ή να πιούμε καμμιά μπύρα ή ακόμα και τα δύο μαζί. Έτυχε μάλιστα εκείνη την ημέρα, η εθνική Ολλανδίας να αντιμετωπίζει τον Ισημερινό, σε ένα φιλικό παιχνίδι των δύο ομάδων για το προσεχές παγκόσμιο κύπελλο. Αρχικά δεν το είχαμε παρατηρήσει και δυστυχώς δεν είχαμε τραβήξει φωτογραφίες. Η πόλη έμοιαζε σαν ένα τεράστιο πορτοκαλί party, όλοι έδειχναν χαρούμενοι, απολαμβάνοντας bitterballen και μπύρες, οι περισσότεροι ντυμένοι στα χρώματα της χώρας, ενώ μάλιστα είδαμε και κάποιον να φορά ένα πορτοκαλί κοστούμι.

IMG_0145.JPG

Αφού ξεκουραστήκαμε για λίγο, ξεκινήσαμε για το Papeneiland cafe, που ιδρύθηκε το 1642, βρίσκεται στη γωνία της Prinsengracht και του Brouwersgracht, .στην άκρη του Jordaan. Ένα τυπικό Brown καφέ, χαλαρή ατμόσφαιρα, μπύρα, σνακ, Jenever, καλή φάση

IMG_0170 (2).JPG

Έτσι, μετά από μερικές ώρες περπάτημα στους γύρω δρόμους του Jordaan , θαυμάζοντας τη θέα στα κανάλια και το πολύχρωμο πλήθος να παρελαύνει μέσα από μουσεία της κάνναβης, τα coffee shops, τα κορίτσια πίσω από τις βιτρίνες και πολλά ποδήλατα, γυρίσαμε πίσω στην πλατεία Dam, φάγαμε κάτι στα γρήγορα σε ένα Febo, ήπιαμε μια-δυο πιο μπύρες και κατευθύνθηκαμε πίσω στο Naarden. Τα Febo ήταν λίγο παράξενη εμπειρία, καθώς ουσιαστικά είναι φαστ φουντάδικα, στα οποία δεν έχεις καμμιά επαφή με το προσωπικό. Μπαίνεις μέσα, ρίχνεις χρήματα στο μηχάνημα και παίρνεις απο αυτό το φαγητό σου (Και αν δεν σ’αρέσει το φαγητό η έκφραση «γίναμε βίδες» έχει πια κάποιο νόημα).

δεύτερη μέρα

IMG_0176.JPG

Το πρωί απολαύσαμε χαρούμενοι και ανέμελοι το πρωινό μας κάτω από τον ήλιο στον κήπο του ξενοδοχείου. Στη συνέχεια, περπατήσαμε και πάλι προς το σταθμό του τρένου για να φτάσουμε στο Άμστερνταμ, όπου μετά από μια σύντομη βόλτα στην πλατεία Dam, θα πηγαίναμε προς τον επόμενο προορισμό μας, το μπουντρούμι.

Τώρα, ορισμένοι μπορεί να το βρείτε αυτό ανόητο, αλλά νομίζω ότι αυτή η παράσταση ήταν ένα σημαντικό θέαμα για να απολαύσετε, ειδικά αν κάποιος δεν είναι συνηθισμένος σε τέτοιου είδους θεάματα. Κερδίζεις την εμπειρία να είσαι μέρος ενός show και να μάθειςταυτόχρονα ένα δυο ιστορικά γεγονότα (πραγματικά ή φανταστικά) . Πράγματι αποδείχτηκε μια διασκεδαστική εμπειρία σε κάθε της πτυχή. Όταν μπήκαμε, σαν καλωσόρισμα μας πρότειναν να βάλω το κεφάλι μου σε ένα ξύλο για να με αποκεφαλίσει η Κατερίνα με ένα τεράστιο τσεκούρι και φωτογράφισαν αυτό το θέαμα. Στη συνέχεια, συναντήσαμε την ομάδα μας και σε λίγο μας συνόδεψε και ο οδηγός μας, ο οποίος ήταν μια επιβλητική φιγούρα ντυμένη με στολή του 17ου αιώνα και ο οποίος μας κράτησε κλειδωμένους σε ένα κελί για λίγο και έπειτα μας έδειξε το θάλαμο βασανιστηρίων, όπου ένας από το party μας εκτέλεσε χρέη ελεγκτή των οργάνων βασανισμού (κρίμα το παιδί … ποτέ δεν τον είδε κανείς ξανά) και αργότερα επιβιβαστήκαμε πάνω στο Batavia, ένα πλοίο της εποχής, που ξαφνικά άρχισε να βουλιάζει. Το εργαστήριο του ανατόμου θύμισε λίγο από το διάσημο πίνακα του Ρέμπραντ, και στη συνέχεια, ο Ισπανός ιεροεξεταστής φαινόταν λίγο προκατειλημμένος απέναντι στην Κατερίνα, την οποία κατηγόρησε για μάγισσα. Λοιπόν, τι να πω … πάντα φανταζόμουν τις μάγισσες σαν άσχημες γριές, με σπυράκια, με πρόσωπο με τεράστια μύτη, αλλά αυτό το γλυκό μουτράκι; Από την άλλη πλευρά, αυτή είναι η δουλειά του, του ιεροεξεταστή, ο εντοπισμός μάγισσών. Ποιος είμαι εγώ να του πω πως θα την κάνει σωστά; Έτσι, μετά από μια σύντομη δίκη, η οποία προσέφερε κάποια γέλια, η Κατερίνα κρίθηκε ένοχη και κάηκε στην πυρά. Και αυτό το blog για τα ταξίδια ενός ζευγαριού έχει τελειώσει. Τώρα είμαι ελεύθερος να δημιουργήσω το δικό μου blog για τη μυστική ζωή των πάντα. Ή όχι. Μετά την επανεμφάνιση της Κατερίνας στην ομάδα μας, μου ζητήθηκε από μια άλλη μάγισσα, η οποία πρόφερε το όνομά μου με ένα σφύριγμα, «ΣΣΣΣΣπύροςςςςςςςςςς», να τους οδηγήσω όλους μέσα από ένα λαβύρινθο με καθρέφτες. Ελα τώρα! Πόση προσπάθεια πρέπει να κάνουν για να διαλέξουν τον κύριο Χάνομαικαιστοσπίτι μου από όλους τους υπόλοιπους εκεί μέσα;

img_0181

Τέλος πάντων, αυτό ήταν εξαιρετικά αστείο, αλλά πήρε περίπου μια-δυο ώρες και στη συνέχεια αποφασίσαμε να επισκεφθούμε τα μουσεία Rijksmuseum και Van Gogh. Εμείς ανόητα περπατήσαμε όλη τη διαδρομή προς την περιοχή των μουσείων, ξοδεύοντας περισσότερο χρόνο θαυμάζοντας την πόλη, έτσι ώστε, στη συνέχεια έπρεπε να ξεχάσουμε το σπίτι της Άννας Φρανκ, το  οποία άφησαμε για μια πιο αργή επίσκεψη, αφού έκλεινε αργότερα από τα υπόλοιπα μουσεία

.IMG_0228.JPG

Στη συνέχεια, πήγαμε στο κοντινό Vondelpark, όπου ξαπλώσαμε στο γρασίδι και απολαύσαμε τον ήλιο αλλά και το πλήθος που ακριβώς σαν κι εμάς άδραξε αυτή την ευκαιρία να απολαύσει τη ζωή. Μετά από λίγο όμως, η πείνα μας χτύπησε και τρέξαμε για μια γευστική αφρικανική εμπειρία στην καρδιά της Ευρώπης. Το Fenan Klein είναι ένας πολύ καλός τρόπος για να δοκιμάσεις την κουζίνα της Αιθιοπίας και της Ερυθραίας και ο διευθυντής ήταν εξαιρετικά ευγενικός. Αυτή ήταν η πρώτη μας εμπειρία της αφρικανικής κουζίνας και την γευτήκαμε κατεβάζοντας το φαγητό μας με μπύρες με γεύση μπανάνα και καρύδα, τις οποίες ήπιαμε από κέλυφος καρύδας.

IMG_0238.JPG

Τότε τα βήματά μας, μας οδήγησαν πίσω στο Vondelpark, όπου ξαπλώσαμε στο γρασίδι και πάλι και στη συνέχεια γυρίσαμε πίσω στην περιοχή των μουσείων, όπου βρίσκονται τα γράμματα του Άμστερνταμ, που περιμένουν τους επισκέπτες να αναρριχηθούν πάνω τους και, τέλος, βρεθήκαμε πίσω στο πλατεία Dam και με μια μικρή εναλλαγή ρουτίνας από το περπάτημα και να δροσιστούμε με αναψυκτικά, ήμασταν πίσω στο ξενοδοχείο μας για λίγη ξεκούραση, για να πάρουμε το τρένο προς το πανέμορφο μικρό χωριό Giethoorn το πρωί. ΄΄Ετσι, εμείς κοιμόμασταν ήρεμα και γαλήνια στο μεγαλύτερο και πιο ευχάριστο κρεβάτι που είχαμε ποτέ. Ούτε που φανταζόμασταν όμως, ότι το budget μας ήταν έτοιμο να υποστεί ένα τρομερό πλήγμα …

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s