Πρώτη γεύση από Πορτογαλία – Τί ψάρια πιάνει η Λισσαβώνα;

IMG_7023.JPG

Η Πορτογαλία ήταν η χώρα, που προσωπικά ήμουν πιο ανυπόμονος να επισκεφθώ κατά τη διάρκεια αυτού του ταξιδιού και η Λισσαβώνα αποδείχτηκε ένας σπουδαίος ταξιδιωτικός προορισμός, παρόλο που κατά κάποιον τρόπο η χώρα φαινόταν παρόμοια με την Ελλάδα, με αποτέλεσμα κατά διαστήματα να νοιώθαμε σαν να μην είχαμε φύγει από εκεί. Το κλίμα ήταν συγκρίσιμο με αυτό της Πρέβεζας (Υπερβολική υγρασία και ζέστη κατά τη διάρκεια των ημερών που μείναμε στην Λισσαβώνα), οι άνθρωποι διασκέδαζαν ή απλά άραζαν με φίλους μέχρι αργά το βράδυ, ενώ ακόμη και η σαρδέλα είχε την τιμητική της (αν και στη Λισαβώνα το πάνε ένα βήμα πιο πέρα, καθώς εμείς δεν διαθέτουμε καταστήματα που ασχολούνται αποκλειστικά με σαρδέλες σε κονσέρβα, αν και διοργανώνουμε τη σχετική διήμερη φιέστα κάθε χρόνο για αυτό το νόστιμο ψάρι).

IMG_6952.JPG

Καθώς φτάσαμε στην πόλη κάπως αργά τη νύχτα, πήγαμε απλά μέχρι το μετρό και φτάσαμε στο Cais do Sodre, όπου βρισκόταν το σπίτι μας για το Σαββατοκύριακο και το οποίο αποδείχθηκε εξαιρετική επιλογή. Είχαμε κάποιες δυσκολίες να βρούμε τον ξενώνα μας, αλλά τελικά όλα πήγαν καλά και προσπαθήσαμε να ξεκουραστούμε, ώστε να ξεκινήσουμε το πρωί  με όρεξη αυτό το σκέλος της διαδρομής μας, αφού η πρώτη μας επίσκεψη αύριο θα ήταν στο ενυδρείο της Λισσαβώνας.

IMG_6894.JPG

IMG_6990.JPG

IMG_6959.JPG

Επωφελούμενοι από το μετρό, φτάσαμε στο πανέμορφο πάρκο, όπου βρισκόταν ο προορισμός μας και αρχικά ξαφνιαστήκαμε μάλλον δυσάρεστα, βρίσκοντας ένα τεράστιο πλήθος να στέκεται στην ουρά για να προμηθευτεί εισιτήρια. Οικογένειες με ανήσυχα πιτσιρίκια, ανυπόμονοι τουρίστες, οχλαγωγία και θόρυβος, εικόνες πραγματικά βγαλμένες από την κόλαση του Δάντη… Ευτυχώς, είχαμε κλείσει τα δικά μας εισιτήρια online, γι’αυτό παρακάμψαμε όλη αυτή την πλέμπα ουρά, που συγκεντρώνονταν στην είσοδο και εμείς ορμήσαμε ανυπόμονα μέσα, περίεργοι για το τι θα αντικρύζαμε.

IMG_6885.JPG

IMG_6890.JPG

Διασχίσαμε έναν υπερυψωμένο διάδρομο, ακούγοντας διάφορους ήχους της θάλασσας, όπως φάλαινες και γλάρους μεταξύ εκείνων που μπορούσαμε να διακρίνουμε, αλλά και κάποιους άλλους, άγνωστης προέλευση για εμάς, προτού προχωρήσουμε στην κύρια δεξαμενή, απλά για να νοιώσουμε μια προσωρινή απογοήτευση από τον όγκο του πλήθους που την περίβαλλε. Αυτή βέβαια η εικόνα δεν έπρεπε να μας εκπλήξει, καθώς το μεγάλο πλήθος που περίμενε να πάρει ένα εισιτήριο μπροστά από την είσοδο, ήταν προάγγελος για το τι θα ακολουθούσε μέσα. Φυσικά, μετά από λίγο καταφέραμε να καταλάβουμε, με ποιόν τρόπο θα έπρεπε να κινηθούμε μέσα στον χώρο (σ.σ. λίγο σπρώξιμο χρειάζεται και όχι, δεν γνωρίζω τίποτα για τα πτώματα, που επιπλέουν μέσα στη δεξαμενή με τους καρχαρίες) και πραγματικά να περάσαμε πολύ καλά, μαθαίνοντας πραγματάκια για τους ωκεανούς και τη θαλάσσια ζωή.

IMG_6912.JPG

Η κύρια δεξαμενή προσέφερε την ευκαιρία να δούμε τα εκθέματα του ενυδρείου από διάφορες οπτικές γωνίες και απολαύσαμε τις γαλήνιες κινήσεις των καρχαριών, των σαλαχιών και των άλλων εκθεμάτων, προτού στρέψουμε την προσοχή μας προς τα μικρότερα ενδιαιτήματα, που βρισκόταν περιμετρικά του κεντρικού. Φάγαμε κόλλημα με τους πιγκουίνους, που φαινόταν να στέκονται τελείως ακανόνιστοι, σαν να ήταν βαλσαμωμένοι ή κάτι τέτοιο, όμως η κομψότητα και η ταχύτητά τους μόλις έπεφταν στη δεξαμενή με το παγωμένο νερό μας άφηνε άφωνους, καθώς κινούνταν με απίστευτη ταχύτητα και τα μάτια μας θα μπορούσαν δύσκολα να ακολουθήσουν την κίνηση τους.

IMG_6911.JPG

Κάθε πιγκουινάκι είχε το όνομά του, το οποίο αναγραφόταν σε αυτόν τον πίνακα, πράγμα που βρήκαμε πολύ χαριτωμένο, αν και αδυνατώ να σκεφτώ κάποιον λόγο για τον οποίο κάποιος θα βάφτιζε έναν πιγκουίνο Όλιβερ Τουίστ.

Συνεχίσαμε την βόλτα μας θαυμάζοντας τα σαλάχια, που φαινόταν να επιπλέουν σαν να αποτελούσαν τμήμα ενός αλλόκοτου ονείρου. Δηλαδή, αν και αυτά απλώς αιωρούνταν γαλήνια μέσα στη δεξαμενή τους, εξέπεμπαν την αίσθηση ότι κάτι θα συνέβαινε από λεπτό σε λεπτό, δίνοντας την εντύπωση ότι είναι κάτι σαν φύλακες μιας απόκρυφης γνώσης, που θα αποκαλύπτονταν σύντομα και κάτι περίεργο θα συνέβαινε, καθώς αυτά απλά θα συνέχιζαν να επιδεικνύουν τον υπέροχο αλλά και κάπως ανατριχιαστικό τους χορό.

IMG_6965.JPG

Οι ενυδρίδες είχαν πιο παιχνιδιάρικο χαρακτήρα και γρήγορα έστρεψαν όλα τα βλέμματα επάνω τους, ενώ ο τροπικός βιότοπος μας πρόσφερε την ευκαιρία να δούμε ένα μικρής κλίμακας μοντέλο του τροπικού δάσους. Πρέπει να πω ότι περίμενα ότι το μέρος θα ήταν σαν κάποιου είδους υδρόβιος ζωολογικός κήπος, αλλά μας εξέπληξε ευχάριστα, καθώς ήταν πολύ περισσότερο από αυτό, αφού έγινε φανερό ότι το ενυδρείο έχει δομηθεί με στόχο να ενημερώσει τους επισκέπτες του για τα θαλάσσια οικοσυστήματα του πλανήτη και παίρνει αρκετά σοβαρά αυτή την αποστολή, ενώ ταυτόχρονα παρέχει διασκέδαση σε όλες τις ηλικίες (Προσφέρουν ακόμη και την ευκαιρία να περάσεις τη νύχτα δίπλα στην κύρια δεξαμενή, ή όπως το ονομάζουν να πέσεις για ύπνο με τους καρχαρίες).

IMG_6987.JPG

Γύρω από την κύρια δεξαμενή, μικρότερες παρουσιάζουν τη βιοποικιλότητα του Βόρειου Ατλαντικού, της Ανταρκτικής, του Ειρηνικού και του Ινδικού Ωκεανού. Μας άρεσαν οι υπερβολικά μεγάλοι κάβουρες της Ανταρκτικής, καθώς και το τεράστιο φεγγαρόψαρο, αλλά και οι αχινοί και αστερίες, προτού επιστρέψουμε ξανά στους καρχαρίες και τα σαλάχια. Ένα τεράστιο χταπόδι ασκούσε τις δικές του χορευτικές κινήσεις, λίγο πριν φύγουμε απόλυτα ικανοποιημένοι που είχαμε την ευκαιρία να αποκτήσουμε τέτοια πολύτιμη γνώση κατά τη διάρκεια αυτής της επίσκεψης. Περάσαμε επίσης λίγο χρόνο στον χώρο, που υπήρχε για τα παιδιά, ο οποίος ήταν απλώς φοβερός, παρέχοντας στα πιτσιρίκια την ευκαιρία να γνωρίσουν τον ωκεανό και την τροφική αλυσίδα μέσω του παιχνιδιού. Θα μπορούσαμε να επισκεφτούμε και την προσωρινή έκθεση του ενυδρείου, η οποία φαινόταν μάλλον ενδιαφέρουσα, αλλά αισθανόμασταν αρκετά κουρασμένοι (υπήρχε πάντως η δυνατότητα με το εισιτήριο, που είχαμε, να επισκεφθούμε το μέρος, όσες φορές θέλαμε μέσα στη μέρα), ενώ έπρεπε να προλάβουμε να δούμε περισσότερα από το κέντρο της Λισαβόνας πριν μας τελειώσει ο χρόνος, που διαθέταμε, άσε που τόσα ψάρια μας άνοιξαν και την όρεξη. Ως εκ τούτου, κάναμε μια μικρή στάση στο κατάστημα των δώρων και φύγαμε από το ενυδρείο, κάνοντας μια σύντομη στάση για σνακ και αναψυκτικά, πριν συνεχίσουμε τη διαδρομή μας στα κύρια αξιοθέατα της πρωτεύουσας της Πορτογαλίας…

IMG_6874.JPG

Το ενυδρείο αποτελεί τμήμα ενός πανέμορφου πάρκου, το οποίο φαινόταν ότι αν διαθέταμε χρόνο θα ήταν καλή προσθήκη στο πρόγραμμά μας,  αλλά τρεις μέρες θα μέναμε μόνο, γιατί ως γνωστόν ο μουσαφίρης και το ψάρι την τρίτη μέρα βρωμάνε…

IMG_6879.JPG

IMG_6880.JPG

Η επιστήμη ζει στον δρόμο

IMG_6929.JPG

IMG_6927.JPG

IMG_7004.JPG

IMG_7035.JPG

IMG_6979.JPG

Το σήμα του ΠΑΣ Πρέβεζα…

IMG_6927.JPG

IMG_6975

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s