Giethoorn- Η ασύλληπτη ομορφιά της Ολλανδίας

img_0410.jpg

«Ορίστε;»

«Είναι συνολικά εκατόν είκοσι ευρώ παρακαλώ, απάντησε η ευγενέστατη κυρία στη ρεσεψιόν, σαν να έλεγε κάτι απλό, όπως το νέο fairy συμφέρει».

Η Κατερίνα με κοίταξε και την κοίταξα και εγώ. Τότε ξαφνικά, ξεσπάσαμε ταυτόχρονα σε γέλια.

«Είναι όλα εντάξει;», μας ρώτησε η κυρία.

«Ναι, φυσικά, θα σας πείραζε αν πληρώσουμε σε μετρητά;», ρώτησα, αλλά αυτό που πραγματικά ήθελα να πω ήταν, θα σας πείραζε αν δεν πληρώναμε καθόλου; Θέλω να πω, έλα τώρα! Φαίνεται λίγο υπερτιμημένο για τριήμερο πρωινό, το οποίο ειλικρινά ήταν πληθωρικό, αλλά δεν το εκμεταλλευτήκαμε και πολύ, αφού εγώ έπαιρνα μόνο έναν καφέ και η Κατερίνα δεν έτρωγε τόσο πολύ από όλα αυτά.

Διαβάστε το προηγούμενο μέρος του ταξιδιού μας εδώ

Αφού συνήλθαμε όπως, όπως,  πληρώσαμε για τη διαμονή μας και περπάτησαμε σχεδόν άφραγκοι, αλλά αξιοπρεπείς, έξω από την πόρτα του ξενοδοχείου, αφού δεν παραλείψαμε να ευχαριστήσουμε τον οικοδεσπότη μας με κάθε ειλικρίνεια. Άλλωστε, ήταν δικό μας λάθος ότι, παρόλο που είχαμε προπλήρωσει για τη διαμονή μας δεν κλείσαμε πρωινό και κατά την άφιξή μας το είχαμε απερίσκεπτα ζητήσει χωρίς να τσεκάρουμε τις τιμές.

img_0374.jpg

Παρόλα αυτά, δεν θα μπορούσαμε να επιτρέψουμε σε  τέτοιες δυσχέρειες να βλάψουν το ταξίδι μας. Άλλωστε, ήμασταν έτοιμοι να επισκεφθούμε ένα από τα πιο γραφικά μέρη της Ευρώπης. Giethoorn σημαίνει κέρατο κατσίκας και αυτό είναι ένα μαγικό μικρό χωριό γεμάτο με κανάλια, η μικρή Βενετία της Ολλανδίας, όπου δεν υπάρχουν αυτοκίνητα και η ηρεμία και η γαλήνη βασιλεύουν ακούραστα.

IMG_0297.JPG

Το χωριό ανέβηκε σε δημοτικότητα μετά την προβολή της ταινίας Fanfare, η οποία γυρίστηκε εκεί, ενώ είναι εξαιρετικά πεζοδρομημένο και ένα μεγάλο κανάλι μαζί με διάφορα μικρότερα χαρίζουν απλόχερα στον τόπο ξεχωριστή ομορφιά. Προκειμένου να φτάσουμε εκεί, έπρεπε να ταξιδέψουμε στο Steenwijk μέσω Zwolle με το τρένο και στη συνέχεια να πάρουμε το αστικό λεωφορείο. Ευτυχώς οι Ολλανδοί έχουν αναπτύξει ένα πολύ εξελιγμένο ηλεκτρονικό σύστημα για την εύρεση διαδρομών με τρένο (ελέγξτε Nederlandse spoortwegen και 9292), αλλά είχαμε ένα μικρό πρόβλημα δεδομένου ότι δεν υπήρχε στο Naarden γκισέ αγοράς εισητηρίων, ενώ οι περισσότεροι αυτόματοι πωλητές εισιτηρίων δέχονταν μόνο κέρματα, και – πιστέψτε μας, η συγκέντρωση περίπου € 40 σε νομίσματα δεν είναι ένα εύκολο έργο, πόσο μάλλον να τα μεταφέρεις).

IMG_0285.JPG

Η διαδρομή με το τρένο, μας πρόσφερε καταπληκτική θέα της ολλανδικής υπαίθρου, αλλά αυτή η ομορφιά δεν ήταν τίποτα σε σύγκριση με εκείνη, την οποία θα απολάμβαναν τα μάτια μας, όταν θα φτάναμε στον προορισμό μας. Μόλις βρεθήκαμε στο Steenwijk πήραμε το αστικό λεωφορείο για να φτάσουμε στο κατάλυμα μας, το Bed and Breakfast Duvenvoorde. Ο τόπος ανέδινε μια αίσθηση οικειότητας και έμοιαζε λίγο σαν να ήμασταν σπίτι. Μας υποδέχτηκαν οι ιδιοκτήτες, οι οποίοι είχαν την καλοσύνη να μας ξεναγήσουν λίγο τριγύρω και να μας νοικιάσουν ποδήλατα. Ειλικρινά, δεν θα ήταν σωστό να επισκεφθεί κανείς τη χώρα και να μην ανέβει σε ποδήλατο, ε;

IMG_0364.JPG

Μετά από μια διασκεδαστική βόλτα με το ποδήλατο διανύοντας όλη τη διαδρομή από τον τόπο διαμονής μας ως τη μαγευτική μικρή πόλη, ξεπεζέψαμε από τα ποδήλατα και προσπαθήσαμε να κάνουμε κάποια διερεύνηση του μικροσκοπικού κέντρο του τόπου. Αυτό δεν πήρε πολύ ώρα, αφού είναι ένα μικρό χωριό, αλλά αυτό που στερείται η περιοχή σε μέγεθος, το αναπληρώνει σε θέα.

IMG_0299.JPG

Την οποία θέεα, μπορείς να απολαύσεις βγάζοντας ένα εισιτήριο για μια βόλτα σε μια βάρκα, ή ακόμα καλύτερα να νοικιάσεις ένα μικρό μηχανοκίνητο σκαφος και να τριγυρίσεις τα κανάλια μόνος, όπως κάναμε εμείς! Πρώτα απ όλα όμως αποφασίσαμε να τσιμπήσουμε κάτι, δεδομένου ότι ήταν ήδη μεσημέρι και η βόλτα με το ποδήλατο συνέβαλε να αισθανόμαστε μια λιγουρίτσα. Έτσι, αποφασίσαμε να φάμε κατιτίς να μας κρατήσει στο πιο διάσημο σημείο της περιοχής, το Grand Cafe Fanfare, το οποίο πήρε το όνομά του από την ταινία και είναι πραγματικά ένα από τα μέρη όπου γυρίστηκε η κωμωδία του Bert Haanstra.

IMG_0305.JPG

Το μέρος είναι γεμάτο με αφίσες, τοιχογραφίες και αγαλματίδια που σχετίζονται με την ταινία. Είναι το πιο δημοφιλές μέρος στην περιοχή και για πολύ καλό λόγο, δεδομένου ότι το φαγητό και η εξυπηρέτηση είναι εξαιρετική και οι τιμές ήταν προσιτές. Απολαύσαμε τις κρύες μπύρες μας και μερικά bitterballen και μετά από κάποια πολύ αναγκαία ανάπαυση από την ποδηλασία αποφασίσαμε να περπατήσουμε τριγύρω για λίγο και να επιστρέψουμε στο μαγαζί αργότερα.

IMG_0356.JPG

Κάναμε επίσης μια μικρή στάση για καφέ και μια μηλόπιτα σε ένα μικρό καφέ κοντά στην είσοδο του χωριού και δυστυχώς φέραμε τον σερβιτόρο σε  μια μάλλον δύσκολη θέση, όταν τον ρωτήσαμε αν θα μπορούσε να ρίξει μερικά παγάκια σε ένα καπουτσίνο. Λοιπόν, πρέπει να πούμε ότι αυτό συμβαίνει τουλάχιστον μία φορά σε κάθε ταξίδι μας, προσπαθώντας να απολαύσουμε έναν πατροπαράδοτο φρέντο  καπουτσίνο, όπου και αν βρισκόμαστε, αποπειρώμενοι να αναθέσουμε σε οποιονδήποτε άτυχο σερβιτόρο ή μπάρμαν βρεθεί στο δρόμο μας να τον φτιάξει. Δίνουμε και οδηγίες όμως, διαδίδοντας έτσι τον ελληνικό πολιτισμό στα πέρατα της οικουμένης σαν άλλοι Μεγαλέξανδροι. Γιατί στο τέλος ακόμα και αν καταστραφεί αυτή η χώρα, θα αρκέσει ένας φρέντο, δυο ρακέτες και ένα παλίο κωλοφτιαγμένο σαραβαλάκι με ηχεία να βαράνε στο τέρμα για να την αναστήσουν. IMG_0308.JPG

Μετά από αυτό το αναζωογονητικό διάλειμμα, αποφασίσαμε ότι ήταν καιρός να νοικιάσουμε μια βάρκα και να πλεύσουμε στα κανάλια. Με κάθε ειλικρίνεια, αυτή παραμένει μια από τις καλύτερες εμπειρίες μας, ακόμη και ως αυτήν την ημέρα. Ο ήλιος ήταν ψηλά και φώτιζε απλόχερα τον ουρανό και οι καλαίσθητες αγροικίες με τις αχυρένιες στέγες, λούζονταν από το φως, το νερό και τη βλάστηση. Πραγματικά, ένα θέαμα για να το απολαμβάνουν τα μάτια ασταμάτητα. Συναντήσαμε μερικές πάπιες στο δρόμο μας και έχω να πω ότι λατρεύω αυτά τα πουλιά τόσο πολύ, που συνέχισα να τραβάω φωτογραφίες από αυτές σαν τρελός, αυτό κάνω άλλωστε πάντα όταν τις βλέπω (Μάλιστα, τράκαρα λίγο και τη βάρκα μας, προσπαθώντας να αποφύγω ένα παπάκι). Περάσαμε κάτω από μερικές από τις ξύλινες γέφυρες, που ενώνουν τις νησίδες του οικισμού, ακολουθώντας τον χάρτη, που μας δόθηκε κατά την ενοικίαση του σκάφους μας. Η διαδρομή ήταν εξαιρετικά εύκολη να την ακολουθήσει κανείς, δεδομένου ότι υπήρχαν πολλά σημάδια στο δρόμο που οδηγούσαν προς τη σωστή κατεύθυνση. Έτσι, δεν χρειάζεται να είναι κανείς ένας ειδικός στη ναυσιπλοΐα για να βρει το δρόμο του μέσα από τα κανάλια. Άλλωστε, ο χειρισμός του συγκεκριμένου σκάφους είναι μια εύκολη υπόθεση, καθώς ένα τιμόνι το στρίβει αριστερά ή δεξιά και μια λαβή επιταχύνει προς τα εμπρός ή το κινεί προς τα πίσω.

IMG_0330.JPG

Όλη αυτή την ώρα απλώς προσπαθούσαμε να απορροφήσουμε και να αιχμαλωτίσουμε μέσα μας την ομορφιά με την οποία ήμασταν αντιμέτωποι, καθώς ο τόπος αυτός είναι ειλικρινά μαγευτικός. Επειδή ήταν ήδη απόγευμα, ήμασταν αρκετά τυχεροί για να το απολαύσουμε χωρίς την ενόχληση του πλήθους των τουριστών, που συνωστίζονται μέσα στο μικρό χωριό και τα κανάλια. Η αρμονική γαλήνη του τόπου είχε διακοπεί για λίγο από τα χαρούμενα γέλια μας, αλλά τις περισσότερες φορές απλά απολαμβάναμε το τοπίο.

IMG_0309.JPG

IMG_0329.JPGIMG_0336.JPG

Συγκλονισμένοι από την κομψότητα της φύσης που μας αγκάλιαζε, ολοκληρώσαμε την περιήγησή μας στα στενά κανάλια που στεφανώνουν το χωριό και επιλέξαμε να κάνουμε άλλη μια επίσκεψη στο Grand Café Fanfare. Εκεί, τσιμπήσαμε κάτι και ήπιαμε μπύρα και είχαμε ακόμη την ευκαιρία να συναντηθούμε με τον υπεύθυνο, ο οποίος κάθισε ευγενικά στο τραπέζι μας και μοιράστηκε μαζί μας κάποιες πληροφορίες για το χωριό, ενώ ακόμα μας περιγράψε την ομορφιά του κατά τη χειμερινή περίοδο. Μετά από μια τελευταία βόλτα επιστρέψαμε στα ποδήλατα μας και ξεκίνησε η βόλτα πίσω στο κατάλυμα μας. Θα περνάγαμε ευχαρίστως περισσότερο χρόνο στο Giethoorn, αλλά το ταξίδι μας πλησιάζε στο τέλος και αύριο θα έπρεπε να πάρουμε το τρένο πίσω στο Άμστερνταμ και στη συνέχεια το λεωφορείο για να πάμε στη Bruge…

img_0343

IMG_0358.JPG

img_0437

Fanfare (Bert Haanstra, 1958)

giethoorn-film-fanfare-1966-640x480

Εικόνα από Ravepad.com

Πρόκειται για μια κωμωδία, γυρισμένη στο μαγευτικό Giethorn, η οποία περιγράφει ένα μικρό χωριό της Ολλανδίας του 50.  Οι κάτοικοι είναι περήφανοι για την μπάντα χάλκινων πνευστών του μικρού χωριού, αλλά, η μπάντα χωρίζει λίγες ημέρες πριν από τον περιφερειακό διαγωνισμό μουσικών συνόλων, λόγω της προσωπικής σύγκρουση μεταξύ των δύο κορυφαίων μουσικών. Ο τοπικός μαέστρος βρίσκεται ανάμεσα σε διασταυρούμενα πυρά από τις αντίθετες πλευρές και αγωνίζεται για την αποκατάσταση της ενότητας στην μπάντα αλλά και το χωριό, μέσα από ένα έξυπνο σχέδιο. Α! Ξέχασα να πω ότι υπάρχει και ένα τύπου Ρωμαίος και Ιουλιέττα love story.

Tο χιούμορ αυτής της ταινίας είναι λίγο ξεπερασμένo, αλλά είναι μια όμορφη ταινία για την Ολλανδία. Συλλαμβάνει τον πυρήνα της ολλανδικής προσωπικότητας, προβάλοντας την ιδέα ότι αν και οι άνθρωποι διαφέρουν, ο τρόπος για να δημιουργήσουν κάτι αξιόλογο δεν έρχεται μέσω της σύγκρουσης και του φανατισμού, αλλά μέσω της ανοχής, της ομόνοιας και της συνεργασίας.

Το γεγονός ότι η ταινία χαρακτηρίζεται κωμωδία, συνιστά την επιτομή της έννοιας ότι τα πράγματα δεν πρέπει να λαμβάνονται πάρα πολύ σοβαρά, ενώ το τοπίο είναι τόσο εκπληκτικό, ώστε οι ανθρώπινες διαμάχες (αν μπορείς να αποκαλέσεις κατ’αυτόν τον τρόπο, τις ξεκαρδιστικές περιπέτειες των αντιμαχόμενων πλευρών) φαίνονται εκτός τόπου. Μόνο οι δύο ερωτευμένοι φαίνεται να έχουν επίγνωση ότι δεν υπάρχει κανένας ουσιαστικός λόγος αντιδικίας για τόσο μικρά πράγματα και, ως εκ τούτου, φαίνεται να είναι οι μόνοι που, ευρισκόμενοι σε αρμονία με το περιβάλλον, αν και τρελά ερωτευμένοι, είναι από τα λίγα λογικά άτομα στο χωριό.

Η ταινία γυρίστηκε μόλις δεκατρία χρόνια μετά τον δεύτερο παγκόσμιο, οπότε υποθέτω ότι μέρος της βίας του πολέμου, ήταν ακόμη παρούσα μέσα στις καρδιές των ανθρώπων. Η σύγκρουση μεταξύ των μουσικών είναι κάτι πολύ μικρό σε σύγκριση με ένα πόλεμο, έστω και σε μια μίνι κλίμακα, αλλά οι μικρές συγκρούσεις μπορεί να αναζωπυρώσουν μεγαλύτερες. Εννοώ έλα τώρα! Ένα μικρό χωριό χωρισμένο στα δύο; Αναλογικά, αυτό είναι τόσο τρελό όσο όλος ο κόσμος να χωρίζεται στη μέση (Εντελώς τυχαία αυτό γινόταν την εποχή, κατά την οποία γυρίστηκε η ταινία). Νομίζω ότι το τοπίο λειτουργεί ως υπενθύμιση του τι έχει σημασία πραγματικά. Ομορφιά. Αυτός είναι άλλωστε ο μόνος κόσμος που ζούνε οι άνθρώποι. Απολάυστε το (ν).

http://www.imdb.com/title/tt0051600/

Το ταξίδι μας στη Ολλανδία και το Βέλγιο

img_0021-2

Τοιχογραφία στον σταθμό Amstel

Αυτό το ταξίδι ήταν η πρώτη μας εκδρομή μαζί και γι ‘αυτό έχει μια ιδιαίτερη θέση στις καρδιές μας. Η Κατερίνα εργαζόταν εκείνο το διάστημα στο Βέλγιο, ενώ εγώ ζούσα στην Ελλάδα και ήμασταν χώρια για μήνες, επικοινωνώντας κυρίως μέσω skype. Θα είχαμε μόνο μια μικρή εβδομάδα για να την απολαύσουμε μαζί, γι ‘αυτό ξεκινήσαμε να σχεδιάζουμε πού θα περάσουμε εκείνες τις ημέρες. Έπεσαν πολλές ιδέες στο τραπέζι, μεταξύ των οποίων και το Παρίσι, η Γερμανία, ακόμα και το Λονδίνο. Τελικά αποφασίσαμε να συναντηθούμε στις Βρυξέλλες και να ταξιδέψουμε προς βορρά, στο Άμστερνταμ, όπου θα παραμέναμε για μερικές ημέρες και στη συνέχεια θα επισκεπτόμασταν το όμορφο και γραφικός Giethoorn, μέχρι που θα επιστρέφαμε τελικά πίσω στο Βέλγιο για μια σύντομη διαμονή στη Μπριζ.

Το δικό μου ταξίδι προς το Βέλγιο ήταν λίγο κουραστικό αφού είχα να ταξιδέψω στην Θεσσαλονίκη για να επιβιβαστώ στην πτήση μου.Αυτό σήμαινε ότι έπρεπε να καθίσω σε ένα παλιό λεωφορείο για πέντε ώρες, προκειμένου να κάνω μια πτήση δύο ωρών. Πέρασα το βράδυ στη Θεσσαλονίκη και την επόμενη μέρα πέταξα στο αεροδρόμιο Charleroi, όπου πήρα ένα λεωφορείο για να κάνω μίας ώρας ταξίδι ως τις Βρυξέλλες. Τελικά συναντηθήκαμε στο σταθμό Midi και ήμασταν πολύ χαρούμενοι που βλέπαμε ο ένας τον άλλο μετά από πέντε ολόκληρους μήνες χώρια. Ήμασταν λοιπόν έτοιμοι να επισκεφθούμε τον πρώτο μας προορισμό, το Άμστερνταμ.

Για να φτάσουμε στο Άμστερνταμ κλείσαμε τα εισιτήρια των λεωφορείων από πριν. Υπάρχουν άλλωστε πολλές εταιρείες σε όλη την Ευρώπη που προσφέρουν καλές ευκαιρίες για ταξίδια μεταξύ των διαφόρων χωρών. Εμείς επιλέξαμε αυτή την εταιρεία και το ταξίδι διήρκεσε περίπου τρεις ώρες. Καθώς είχαμε συνηθίσει να ταξιδεύουμε πολύ μικρές αποστάσεις σε μεγάλο χρονικό διάστημα λόγω της κατάστασης των ελληνικών δρόμων και των λεωφορείων, είχαμε ένα διασκεδαστικό ταξιδι στην Ολλανδία. Πόσο μάλλον που η τιμή των εισιτηρίων ήταν εξευτελιστικά χαμηλή (Μπορεί κανείς μάλιστα να προ-πληρώσει ένα εισιτήριο κλείνοντάς το online και να πάρει και μια έκπτωση) σε σύγκριση με τις τιμές των κτελ.

Μετά την άφιξη μας στο σταθμό Amstel, κατευθυνθήκαμε για το Amsterdam Centraal, περπάτησαμε τριγύρω για λίγο και, στη συνέχεια, πήγαμε στο ξενοδοχείο μας, το οποίο βρίσκεται στο Naarden – Bussum. Είχαμε βλακωδώς καθυστερήσει να κλείσουμε ένα ξενοδοχείο στο Άμστερνταμ, αλλά σε απόσταση 20 λεπτά με το τρένο, το Naarden φάνηκε σαν μια πολύ άνετη επιλογή και αποδείχθηκε όντως μια εξαιρετική επιλογή. Ωστόσο, πλέον η σωματική κούραση ζητούσε έντονα το τίμημά της και δεν είχαμε άλλη επιλογή από το να το πληρώσουμε και να πάμε για ύπνο μετά από μια μάλλον άσκοπη περιπλάνηση, καθώς αναζητούσαμε το ξενοδοχείο μας …

συνεχίζεται